Rescue Tails and Tales

vzw Dagboek van een asielhond

<We_can_help/>

What are you looking for?

<Good_things_happen/> Welcome to Conference
>Adoptie

Geboortedatum: 14/08/2012  – Geslacht: Teef – Ras: Mechelse herder

Afkomst: Op 14 augustus 2012 startte ik mijn levensverhaal, op een onbeschreven blad. Ik droomde van de meeste fantasierijke hoofdstukken vol mooie avonturen. In werkelijkheid draaide het uit op een leven in een ren en het bewaken van het terrein van een drankenhandel. Veel meer van de wereld kreeg ik niet te zien. Dit maakt dat ik nog best veel te leren heb en dat er op dit eigenste moment nog werk is aan mijn socialisatie. Nu, ik heb tijd, jij ook?

In hoofdstuk 2 van mijn levensverhaal belandde ik bij Dierenasiel Genk, nadat mijn eigenaar de afstandspapieren tekende. Een triest hoofdstuk, maar uiteindelijk wel eentje voor mijn eigen goed. Zo werd de kans gecreëerd om iets van mijn leven te maken, om delen van de wereld te zien, en me te hechten aan iemand die voor mij door het vuur zou gaan. Wij, Mechelse herders, staan ervoor gekend om dat in een oogwenk voor onze baasjes te doen. Laten we er iets wederzijds van maken!

Kan in de wagen: Op het vlak van atletisch vermogen zeker wel!
Kan met kinderen: Geef mij maar ervaren volwassenen.
Kan met katten: Katten!? Hemeltjelief! 
Kan met andere honden: Neen.

Karakter: Ik ben GINI, kort voor Getalenteerd, Intelligent, Nieuwsgierig & Imposant. Maar eerlijk is eerlijk… Ik ben niet het makkelijkste Mechelse herder teefje dat je zal ontmoeten en de concurrentie is groot. Ons ras is de dag van vandaag – helaas – oververtegenwoordigd in Vlaamse asielen. 

Bij mijn afstand aan het asiel viel al snel op dat ik een veel te strakke halsband droeg. Was ik eruit gegroeid en hadden ze de moeite niet genomen om hem te verstellen? Of liet ik het mijn eigenaars niet meer toe? Wie zal het zeggen…
In het asiel lukte het sowieso niet meteen om me van mijn originele halsband te ontdoen, ik maakte duidelijk dat ik er niet mee akkoord ging. Mijn vaste begeleidster Liese slaagde er uiteindelijk wel in, met veel geduld en respect voor mijn signalen. Vervolgens heb ik 1,5 jaar geweigerd om een nieuw – nochtans passend – exemplaar te dragen. Dit is intussen erg rustig aangeleerd en vandaag de dag lukt het!

In een nieuwe thuis is de kans groot dat dit vertrouwen opnieuw opgebouwd moet worden. Niets overhaasten en je goed laten begeleiden door het asiel is de boodschap! De beste fundamenten worden immers gelegd door je te verdiepen in hondentaal, stap voor stap samen te ontdekken en vervolgens ook samen te groeien. Je hebt geluk, ik geef mijn grenzen goed aan. Als jij deze respecteert, dan verdien je sowieso ook mijn respect.

Hou jij trouwens ook van een potje apporteren? Ik ben altijd in de mood! Nu, eerlijk is eerlijk, ik apporteer soms, niet altijd. Ik speel gewoon ook erg graag op mijn eentje met tennisballen.

Rond mijn eetkom vertoon ik geen baknijd, uiteraard vertrouw ik erop dat jij me rustig laat eten en dat we niet meer denken in termen van “ik moet mijn hond ten allen tijde een been kunnen afnemen”. Mijn tennisballen daarentegen geef ik liever niet zomaar af, ik durf er een vleugje bezitsdrang rond vertonen. Zullen we afspreken om te ruilen? Ik ben voorstander van faire deals.

Wandelen aan de lijn leerde ik intussen aan. Uiteraard verkies ik prikkelarme omgevingen om te beginnen, maar er is altijd ruimte voor groei.

Een rugzakje? Dat draag ik mee, dat ga je mij niet horen ontkennen, maar mijn joie de vivre, die ben ik niet kwijt. Mijn vertrouwen in de mensheid? Dat is aangetast, dat klopt. Niet getreurd, want mijn vaste begeleiders bewijzen dat je het kan winnen, maar wel heel langzaam en heel geduldig. En je zal je tevreden moeten stellen met babystapjes, het mogen ook puppypasjes zijn.

Mijn toekomstige baasje zal zich moeten laten begeleiden door mijn team. Inpakken en wegwezen is met mij niet mogelijk. Er moet een basisvertrouwen aanwezig zijn bij mijn adoptie, dat lijkt me logisch, maar ik kan je garanderen dat je goed opgevolgd en stevig gesteund zal worden door team Gini.

Ik droom ervan om ergens mezelf te zijn, me te kunnen ontplooien zonder grote druk en torenhoge verwachtingen. Forceren staat niet synoniem met evolueren, de nodige voorzichtigheid staat dat in mijn geval wel met respect.

Grote knuffelsessies, daar doe je mij geen groot plezier mee, enkel bij mijn vaste begeleidster Liese lukt dit aardig en kan ik er ook stilletjes aan van genieten. Me zomaar laten bepotelen door wildvreemden is nu nog niet aan de orde, dus bij bezoek thuis moet dit ook netjes gecommuniceerd worden.

Ervaring met mijn ras is niet vereist, ervaring met honden wel. En ik word enkel solo geplaatst. Ik besef dat dit wat afgezaagd begint te klinken, maar in mijn geval stond socialisatie niet op de planning van mijn vroegere baasjes. Vandaar mijn terughoudendheid naar mensen toe, en het gebrek aan social skills naar andere dieren.

Ik kan je wel beloven dat, als je doorzet en als je je laat begeleiden, we samen een mooie toekomst voor de boeg hebben. Net als iedere Mechelse herder ben ik trouwer dan trouw en zal ik door het vuur gaan voor jou.

Ik besef dat ik niet mag rekenen op 100 fanmails, dat hoeft op 8-jarige leeftijd niet meer. 1 enkele mail volstaat van een gedreven baasje of koppel baasjes die zich herkennen in het geschetste profiel!


Adoptie via:

Dierenasiel Genk
Europalaan 13
3600 Genk
(BE) 089 35 70 09 (tussen 15u en 18u behalve op zon- en feestdagen)
info@dierenasielgenk.be

Foto’s: Julie Landrieu