Geboortedatum: 04/11/2012 – Geslacht: Reu – Ras: Kruising American Staffordshire Terriër

Ik ben Taiko. Volgens mijn papierwerk ben ik een Amerikaanse Stafford. Het ras zit overduidelijk in mijn genen, maar ik ben een stuk groter dan een doorsnee exemplaar en mijn kleur is vrij uniek. Het energieniveau en het stuitergehalte is dan weer identiek! 😁

Ik ben geboren mét oren! Mijn toenmalige eigenaar vond er me allicht stoerder uitzien zonder… Waar hij uiteraard niet bij stilstond is het imago dat ik erdoor meedraag. Met oren zou mijn aaibaarheidsfactor 100x groter zijn, toch? Gelukkig weten jullie dat het tussen de oren zit, niet in de oren. Ik hoop op een faire kans.

Afkomst: In 2014 werd ik van de Limburgse straten geplukt. Helemaal op mijn eentje liep ik wat te struinen. Mijn eigenaar was blijkbaar in de gevangenis beland, na een leven van instellingen en criminaliteit. Mijn ticket asiel heb ik aan hem te danken, net als mijn slecht gecoupeerde oren. Je kiest als hond je eigen imago niet, helaas…  Ik werd 1x geadopteerd, maar helaas trek ik door mijn uiterlijk de verkeerde mensen aan. Na een huisbezoek bleek hij niet de juiste match te zijn voor mij, het asiel nam me terug mee.

Kan in de wagen: Jan zonder vrees! Alhoewel…
Kan met kinderen: Serieuze tieners wil ik wel eens besnuffelen. Voor kleintjes ben ik te onstuimig.
Kan met katten: Enthousiasme? 0/10.
Kan met andere honden: Idem… Helaas!

Karakter: Positief enthousiasme naar katten en honden? 0/10. Naar de mens? 10/10. Serieuze tieners wil ik wel eens besnuffelen. Voor kleintjes ben ik te onstuimig. Ondanks mijn verleden voel ik geen enkele remming toe naar mensen, integendeel… Uiteraard heb ik iets overgehouden aan al die heen en weer verhuizingen: ik lijd aan verlatingsangst. Alleen blijven is geen evidentie. Ik zoek mensen die dit rustig met mij (en eventueel een therapeut) kunnen opbouwen. Mensen die aan thuiswerk doen of met pensioen zijn lijken me ideaal. Mee naar het werk is natuurlijk ook een optie, misschien leer ik er nog iets?

Netjes leren wandelen is sowieso een must, want ik ben beresterk. Dubbel aanlijnen verzacht naar het schijnt de pijn, voor ons allebei! Mijn vaste wandelaars op het asiel zijn dames en dat lukt, dubbel aangelijnd weliswaar. Ik ben bereid om te werken voor een lekker hapje, dat helpt uiteraard ook. Zo ga ik liggen, sneller dan het licht, als mijn neus een verrukkelijk geurtje oppikt. Ik kan ook zitten en een pootje geven, op vraag… Ik heb niet de gewoonte om te spelen. Dat ken ik allicht niet echt. Misschien moeten we het samen eens proberen? Allicht heb ik nog veel meer in petto! Wij, Staffords, hebben een grote will to please. Alles voor de baas… Of toch bijna.

Aan schoon nageslacht zal ik je niet helpen. Ik ben gecastreerd en daar ben ik blij om. Je hoort de gekste verhalen over honden die gestolen worden voor de fok of voor hondengevechten. Ik kan voor geen van beiden dienen.

Kortom, ik heb mentale en fysieke uitdaging nodig om stabiliteit en rust te creëren in mijn hoofd. In 2014 belandde ik een eerste keer in het asiel, ik zit er nog steeds. Kan je rekenen? In mensenjaren is dat al veel te lang, in hondenjaren nog veel langer… Ik heb 1 vurige wens: ooit nog kunnen genieten van huiselijke warmte en onvoorwaardelijke liefde van een goede baas.

Adoptie via:

Noodasiel Lommel
Maatheide 74A
3920 Lommel
(BE) 011 56 23 73
(BE) 0032 11 56 23 73
noodasielhonden@gmail.com

Foto’s: Silver Sixpence Studio