Geboortedatum: 2 september 2017 – Geslacht: Reu – Ras: American Staffordshire Terriër

Afkomst:Ik werd mét oren geboren op 2 september 2017, ik ben nog erg jong. Niettemin verblijf ik al sinds 23 december 2018 bij De Zorghoeve VZW. Veel te lang natuurlijk. Ik kom, zoals zovele dagboekhonden, uit een inbeslagname. Een perfect leven heb ik dus niet gekend, of beter nog niet!

Het viel jullie al op dat mijn oren gecoupeerd zijn in een tijdperk waar dat niet langer is toegestaan. Mijn voormalige baas vond er niets beter op dan me te “stylen” met een scheermesje. Het is wat het is… We kunnen dit verder betreuren, maar ik krijg ze er niet mee terug. Met mijn prachtige vachtkleur maak ik hopelijk héél wat goed.

Kan in de wagen: Ja, ook in een gezinswagen!
Kan met kinderen: Ja, als zij met mijn enthousiasme overweg kunnen.
Kan met katten: Neen.
Kan met andere honden: Ik heb geleerd om ze te tolereren vanop afstand. Meer zit er niet in.

KarakterMijn dagboekschrijfster, die ervoor gekend staat dat ze helemaal verknocht is aan mijn ras, smolt instant. Ik zoek een toekomstige baas die er hetzelfde over denkt! Het asiel doopte me PORKY, mijn oorspronkelijke naam deed mijn karakter totaal geen eer aan. Net als mijn oren zei die naam ook meer over mijn baas dan over mezelf. Het ligt gelukkig allemaal achter mij… Ik heb een nieuwe naam en binnenkort ook hopelijk een nieuw leven… Bij een gedroomde Stafford baas die verzot is op het ras om de juiste redenen:

– ons clownesk gedrag
– onze speelse aard
– onze gigantische will to please
– onze onvoorwaardelijke liefde en trouw
– ons sportieve lijf (om te ravotten en te wandelen, niet om op te scheppen!)
– onze eindeloze mensvriendelijkheid, zowel naar grote als kleine mensjes
En noem maar op! De lijst is ontzettend lang…

Waarom het asiel me PORKY noemde? Sofie, een van mijn vaste wandelaars bij De Zorghoeve legt onder meer uit waarom:
“Hoi allemaal,
Mijn naam is Porky. Die gekke naam heb ik hier in het asiel gekregen omdat ik niet alleen een zot varken ben maar ook omdat ik geregeld durf te knorren bij het spelen, snuffelen en slapen. Ik ben een echte American Stafford dus met enige trots kan ik u alvast vertellen dat ik een eeuwige peuter ben in het lichaam van een ware bodybuilder. Velen van jullie hebben waarschijnlijk al mijn gecoupeerde oortjes opgemerkt. Ik hoop dat ik nog niemand van jullie heb afgeschrikt, beoordeel me niet te snel op mijn uiterlijk want ook ik heb mijn charmes. Ik hou immers dolgraag van mensen, kinderen en pubers vinden mij eerder cool en ook hen draag ik een warm hondenhartje toe.”

Net zoals vele van mijn rasgenoten schiet ik niet op met andere honden. Ik ben dankzij het asiel gewend aan hun aanwezigheid maar daar stopt het ook. Ik word niet geplaatst in een omgeving waar ook andere dieren leven. Net als de typische Stafford ben ik wel een allemansvriend! Ik ben lief naar bekenden én onbekenden. Groot én klein! Onstuimig ben ik ook dus voor de allerkleinste kan ik een tikkeltje te enthousiast bevonden worden, maar ik ben de goedheid zelve. Verwar enthousiasme niet met onstuimigheid.

Gezien mijn jeugdige leeftijd houd ik enorm van spelen. Balletjes, piepspeeltjes… Heerlijk vind ik ze! In true Stafford style zijn ze nooit een lang leven beschoren maar ik geniet enorm van onze tijd samen! 😬 Als ik moe ben, val ik in slaap met een speeltje in mijn mond. Schattiger dan schattig… Wie van jullie ziet de schattigheid doorheen mijn stoere looks? Ik kom misschien niet uit een ideaal nest maar laat je daardoor niet afschrikken! Ik maakte een erg stabiele indruk op de dagboekschrijfster, ze was meteen gecharmeerd. Ik ben naast speels ook ontzettend charmant. Ik kom graag bij je liggen rollebollen (je ziet me op de foto met medewerkster Margo) en geniet uitgebreid van je knuffels!

Mijn hobby’s? Ik hou van apporteren. Het commando ‘los’ beheers ik nog niet, maar ik ben bereid om te ruilen voor een ander speeltje. Ik ben erg op speelgoed gericht! Trekspelletjes vind ik ook het einde. Goed voor jouw armspieren trouwens, want ik geef me niet zomaar gewonnen. Rollebollen in het gras doe ik standaard. Ik word er instant vrolijk van, net als mijn begeleider. Happy word ik ook van een uitgebreide knuffelsessie! En natuurlijk ga ik ook graag wandelen. Tijdens een uitstap maak ik geregeld contact met mijn begeleider en kán ik netjes naast je lopen. Het is een kwestie van hier samen aan te werken!

Ik zal het best kunnen aarden bij mensen die ervaring hebben met mijn ras. Dus rasliefhebbers, laat van jullie horen aub… Tot nu toe kwam er nog geen potentieel baasje opdagen… Ik kreeg enkel de vraag of ik met andere honden kan, helaas is dat niet het geval. Negeren op wandeling lukt beter en beter, maar echt een huis delen zit er niet in. Een gezin met kinderen kan perfect! Als hun ouders op een verantwoorde manier met ons samen omgaan. Dat geldt voor elke hond, niet alleen voor mij.

Vertel jij aub aan de wereld dat ik actieve, consequente baasjes zoek? Al dan niet met kinderen, maar sowieso zonder andere dieren? Kandidaten mogen zich melden!

Foto’s: VACHT fotografie